تبلیغات
آل علی - وصیت امام حسن

وصیت امام حسن(ع)

زندگانى امام حسن مجتبى علیه السلام ص 447

مؤلف: سید هاشم رسولى محلاتى

و این هم وصیتى است كه از امالى شیخ(ره)نقل شده كه به برادرش امام حسین(ع) فرمود:

«هذا ما اوصى به الحسن بن على الى اخیه الحسین بن على: اوصى انه یشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریك له، و انه یعبده حق عبادته، لا شریك له فى الملك، و لا ولى له من الذل، و انه خلق كل شى‏ء فقدره تقدیرا، و انه اولى من عبد، و احق من حمد، من اطاعه رشد، و من عصاه غوى، و من تاب الیه‏اهتدى.

فانى اوصیك یا حسین بمن خلفت من اهلى و ولدى و اهل بیتك ان تصفح عن مسیئهم، و تقبل من محسنهم، و تكون لهم خلفا و والدا، و ان تدفننى مع رسول الله صلى الله علیه و آله فانى احق به و ببیته، فان ابوا علیك فانشدك الله بالقرابة التى قرب الله عز و جل منك و الرحم الماسة من رسول الله صلى الله علیه و آله ان تهریق فى محجمة من دم، حتى نلقى رسول الله صلى الله علیه و آله فنختصم الیه و نخبره بما كان من الناس الینا بعده‏» ثم قبض(ع) (1)

(این است آنچه وصیت مى‏كند بدان حسن بن على به برادرش حسین بن على: وصیت مى‏كند كه گواهى دهد معبودى جز خداى یكتا نیست كه شریك ندارد، او پرستش مى‏كند او را بدان جهت كه شایسته پرستش است، شریكى در سلطنت ندارد و سرپرستى از خوارى براى او نیست، و براستى كه هر چیزى را او آفریده و بخوبى و به طور كامل اندازه‏گیرى آن را مقدر فرموده، و شایسته‏ترین معبود، و سزاوارترین كسى است كه او را ستایش كنند، هر كه فرمانبردارى او كند راه رشد را یافته، و هر كس كه نافرمانیش كند به گمراهى و سرگشتگى افتاده و هر كس به سوى او بازگردد راهنمایى گشته است.

من تو را سفارش مى‏كنم اى حسین به بازماندگانم از خاندان و فرزندان و خانواده خودت كه از بدكارشان درگذرى، و از نیكوكارشان بپذیرى، و براى آنها جانشینى و پدرى مهربان باشى، و دیگر آنكه مرا با رسول خدا دفن كنى كه من به او و خانه او شایسته‏تر از دیگران هستم...

و اگر از این كار مانع شدند و جلوگیرى كردند، من تو را به حق قرابت و نزدیكى كه خدا براى تو قرار داده و قرابتى كه با رسول خدا دارى سوگندت مى‏دهم كه اجازه ندهى در این راه به خاطر من به اندازه خونى‏كه از حجامت گرفته مى‏شود خون ریخته شود تا آنگاه كه رسول خدا(ص)را دیدار كنیم و شكایت‏خود به نزد او بریم، و آنچه از این مردم پس از وى بر سر ما رفته به او گزارش كنیم...)

این را فرمود و از دنیا رفت، درود خدا بر او باد.

و در روایت مفید(ره)اینگونه است كه پس از جریان مسموم شدن خود فرمود:

«فاذا قضیت فغمضنى و غسلنى و كفنى و احملنى على سریرى الى قبر جدى رسول الله(ص)لا جدد به عهدا، ثم ردنى الى قبر جدتى فاطمة بنت اسد رضى الله عنها فادفنى هناك، و ستعلم یا ابن ام ان القوم یظنون انكم تریدون دفنى عند رسول الله(ص)فیجلبون فى ذلك، و یمنعونكم منه، و بالله اقسم علیك ان تهریق فی امرى محجمة دم‏»(چون من از دنیا رفتم، چشم مرا بپوشان و مرا غسل ده و كنف نما، و بر تابوتم بنه و به سوى قبر جدم رسول خدا(ص)ببر تا دیدارى با او تازه كنم، سپس به سوى قبر جده‏ام فاطمة بنت اسد رضى الله عنها ببر و در آنجا دفنم كن، و زود است‏بدانى اى برادر كه مردم گمان كنند شما مى‏خواهید مرا كنار رسول خدا(ص)به خاك بسپارید، پس در این باره گرد آیند و از شما جلوگیرى كنند، تو را به خدا سوگند دهم مبادا درباره من به اندازه شیشه حجامتى خون ریخته شود.) (2)

پى‏نوشتها:

1) بحار الانوار، ج 44، صص 152-151.

2) ارشاد مفید(مترجم)، ج 2، ص 14.

 

 




طبقه بندی: امام حسن(ع)،

تاریخ : دوشنبه 13 شهریور 1391 | 06:14 ب.ظ | نویسنده : عاشق تنها | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.